thesinge.com
Coronamaatregelen aangescherpt

Sinds het coronavirus is alles anders. Het gewone, is bijzonder geworden.
Niet alleen voor ons persoonlijk of voor Noaberstee, maar voor heel Groningen, Nederland, Europa, ja zelfs de hele wereld.
We zitten in een crisis. Een coronacrisis. En met deze tegenslag(en) moeten we leren dealen.
Ieder doet op eigen manier zijn uiterste best om hier doorheen te komen. Samen zetten we de schouders eronder.

Gisteravond, 23 maart om 19.00 uur, kwam het kabinet met nieuwe en aangescherpte maatregelen.
Een van de maatregelen is:
Alle samenkomsten worden tot 1 juni van dit jaar verboden. Daarbij geldt geen ondergrens meer van honderd mensen.

Deze aangescherpte maatregel, heeft ook verdere gevolgen voor Noaberstee.
De wekelijkse Noaberstee-bijeenkomsten zullen dus nog langer worden opgeschort.

In voorgaande jaren, toen er geen sprake was van een crisis, en ons leven er vrij gewoon uitzag, stopten we vanaf juni drie maanden met de bijeenkomsten.
Dan gingen we maandelijks, in juni, juli en augustus een uitstapje maken.
Maar vandaag de dag is niets gewoon. Alles is anders.

Hoe ons leven er op 1 juni uitziet, weten we niet. We weten gewoonweg niet, hoe dit zich verder ontwikkelt. Hopelijk zijn we op 1 juni allemaal in goede gezondheid en lachen we de toekomst weer tegemoet. Maar dat is op dit moment niet te zeggen. Voor nu is het duidelijk dat we tot 1 juni van dit jaar niet samenkomen in dorpshuis Trefpunt. En wat we na 1 juni gaan doen, is afhankelijk van vele factoren. Daar is op dit moment geen zinnig woord over te zeggen.

Via mail en telefoon blijf ik contact houden met de vaste bezoekers van Noaberstee en probeer hulp te bieden, waar nodig.
Tot dusver steunen we elkaar, en hopelijk lukt dat ook de komende tijd. Zeker nu het gewone, bijzonder is geworden.

Ik word vanmorgen wakker
Ik sta op
Gezond
De zon schijnt
Vogeltjes fluiten hun mooiste lied
Blauwe druifjes staan te pronken in de tuin
Knoppen van de magnolia staan op springen

Ik realiseer me
hoe gezegend ik ben
met alles wat er nog wel is

Ik word vanmorgen wakker
Ontbijten
Kopje thee
Ik luister naar het nieuws
En steeds komen er nieuwe cijfers
Over besmettingen en doden door het coronavirus

Ik realiseer me
hoe gezegend ik ben
met alles wat er nog wel en niet is

Ik ga vanavond naar bed
en realiseer me
hoe gezegend ik ben


Hartelijke en gezonde groet,
Janna

Noaberstee-bijeenkomsten tot nader order geannuleerd

In verband met het coronavirus is besloten om de bijeenkomsten van Noaberstee voorlopig te annuleren.
Wanneer we weer starten is afhankelijk van de ontwikkelingen rondom deze virus.
Vaste bezoekers hou ik op de hoogte via mail of telefoon, en ook op deze plaats zal ik berichten wanneer we weer starten.

Hartelijke groet,
Janna

Nog meer Grunnings

De dag begint met een zonnetje. Heerlijk. En volgens de weervrouwen en -mannen blijft het vandaag droog. Als het even kan, maar lekker van genieten.

Zoals gebruikelijk beginnen we onze Noaberstee-ochtend met koffie/thee en een eenvoudig koekje. Trouwens, met eenvoudige koekjes is niks mis mee. Ze waren weer lekker.
Vanmorgen bespreken we een paar interne aangelegenheden. En interne wil zeggen, dat ik er hier niet over schrijf.

In het kader van meertmoand, dialectmoand, leest Ali een mooi humoristisch verhoal ien t Grunnings van Giny Luth. Schier man. We zien het al helemaal voor ons. Groningen als Republiek. Als iemand zich hier dan wil vestigen moet men eerst een inburgeringscursus volgen. In deze cursus leert men dan alles over bossem, beun, hozevorrels, tuddebekje, eelske medde, stuutsiekoorn boksem en meer van dizze woorden. Als de cursus met goed gevolg is afgesloten, ontvangt men een diploma GGG. Diploma GGG? Joa, Gewoon Goud Grunnigs diploma. Republiek Grunnen zol ook goud wezen veur de waarkgelegenhaid.
Schiere plannen, maar de werkelijkheid is nog wied vot. Een mooi verhaal is het wel. Bedankt Ali voor je bijdrage.

Vorige week hadden we al een hele rij Grunniger woorden. Daar komt vandaag nog een bij. Hibbel.
Volgens kenners wordt dit woord alleen gebruikt voor een vrouwspersoon. Het is zo'n type als Hyacinth Bucket ("Bouquet") uit de Britse comedyserie 'Keeping Up Appearances'. In Nederland en Vlaanderen werd dit destijds uitgezonden onder de titel 'Schone Schijn'. Haar man Richard zat behoorlijk onder de plak bij Hyacinth en moest zich vaak in allerlei bochten wringen om haar tevreden te stellen. Dit leverde vaak komische tv op.

Een tip voor de lente- en vogelliefhebbers. De website 'Beleef de lente' is weer in de lucht. Mooi om de lentekriebels van verschillende vogels te volgen.

Als Nederland, en daarmee ook Thesinge, volgende week niet op slot zit vanwege het coronavirus, dan is er gewoon weer een Noaberstee-ochtend.

Tot volgende week.
Dag.

Nije boksem, mit blokjes

De dag begint met rustig en zelfs zonnig weer. Dat belooft wat. De vogeltjes zijn alweer druk en vliegen van hot naar her. Op de nok van het dak, drie duiven. Een vrouwtje en twee mannetjes. Dat wordt roezie. En ja hoor. Het is al gauw duidelijk dat het ene mannetje, het andere mannetje niet op prijs stelt, en gaat in de aanval. Hij kiest eieren voor z'n geld en vliegt weg. Zo, nu kan op de nok van het dak de paringsdans beginnen. Kop hoog, krop vooruit, en zo nu en dan even vlug fladderend met hun vleugels, drentelen ze achter elkaar aan. Dan...worden ze gestoord door een kraai.

Voor mij is het tijd om richting dorpshuis Trefpunt tegaan. Samen met Jan zetten we de boel klaar en wachten op de dingen die gaan komen.
Traditioneel is maart de maand van het dialect. Meertmoand - Dialectmoand. Daar gaan we vanmorgen ook aandacht aan schenken.

Sommige Groninger woorden blijven hetzelfde en anderen veranderen met de tijd. Een brannekkel blieft een brannekkel. Maar wie heeft het in deze tijd nog over een gebelskop, als ze een masker bedoelen? Al meer Groninger woorden worden 'vernederlandst'. Een puut heeft plaats gemaakt voor een zakje of taske en stevels hebben we niet meer aan. Nee, dat zijn leerzen. En, souskes eten we ook niet meer. Wel doppinda's. Ach, t dialect verandert mit de tied.
Nu, in 2020 gaan we steeds meer de Engelse toer op. Kiender, kinderen, zijn kids. En werk je bij de receptiebalie, dan werk je in de frontoffice. En als je geen klantcontact hebt, werk je in de backoffice. Winkels hebben geen uitverkoop meer. Nee, nu lokken winkeliers ons met grote reflecterende letters. SALE SALE SALE. Als vroeger je iets niet lukte, of het zat een beetje tegen, dan riep je:"Och man, wat n strontbourel." Nu roepen ze te pas en te onpas, SHIT!

Vanmorgen komen er weer heel wat Groninger woorden aan bod. Soms van heel lang geleden, andere gebruiken we nog regelmatig. Hoor jij ze nog weleens?
Schotterlaauw, trankiel, onnuur, puuln, oepke, siddeltop, roggels, nust, zied, badde, kaps, glin, buusdouk, glief, del, schane, swel, liek........
Een liek man, is een riek man.
Een riek man, is nait altied liek.

Als er iemand is die het Gronings op de kaart heeft gezet, dan is het wijlen Ede Staal wel. Wie kent zijn liedjes niet, zou ik bijna zeggen. Minder bekend zijn de korte verhaaltjes van Ede. In 1986 had Radio Noord tussen 09.00 uur en 10.00 uur het programma, Sloaperstil. Hierin had Ede een vaste rubriek, 'Zuzooien op zundagmorn'. Prachtig! Kom, ga je ook even met Ede en Gitje mee naar 'Lambeck's Herenmode-paradijs?'

Geloof het of niet, maar we hebben samen ook nog twee liedjes van Ede gezongen. Leuk man. Zing je mee?
'Wat moakt het oet'
'Vrouger'

Tot volgende week.
Dag.

Kopschraberij

Vanmorgen de gordijnen open, en waarachtig...de zon. Wat een verademing! Het was de afgelopen dagen ook wel bar en boos he. Man man man wat een regen. Maar goed, dat is geweest.

Vanmorgen hebben we weer een heerlijke traktatie bij de koffie. Trijn van Zwol is jarig geweest en heeft voor ons heerlijke zelfgemaakte lekkernijen. Lekker hoor. Dankjewel Trijn. Natuurlijk hebben we ook voor haar het 'lang zal ze leven' gezongen. Hieperdepiep HOERA.

Deze ochtend is er ook het laatste nieuws over onze zieke bezoeker. Een kaart gaat rond, zodat we onze namen erop kunnen zetten. Van harte beterschap!

Ali heeft een puzzel aardigheidje, waarbij we dieren moeten zoeken die verstopt zitten in een zin. De letters van het dier zijn aansluitend, maar kunnen wel van twee woorden zijn. Bijvoorbeeld: Dirk oefent veel op de piano. In deze zin is het dier een koe.
Tussen haakjes staat of er 1 dier of 2 dieren verstopt zitten. Een enkele bolleboos wijst Ali erop, dat er in de volgende zinnen niet 2, maar toch echt wel 3 dieren zitten. Dat is fijn, maar je krijgt er niet meer punten om....hahaha. Sommigen zijn hier heel gedreven in, en anderen zien het gewoon niet. Ja, als Ali de antwoorden voorleest dan is het, oja, tuurlijk.
Zie jij welke 3 dieren er in de volgende twee zinnen verstopt zitten?

  1. Loop nooit onder een ladder door. Dat brengt ongeluk!
  2. Met dat spel mag Rob eerst. Daarna is Katja.

Ida heeft een soortgelijk iets. We krijgen cryptische omschrijvingen en de antwoorden zijn namen van bloemen. Best wel pittig. Of...ligt dat aan mij?
Wat dacht je van deze?

Een plant welke luistert naar de naam van een dier, gepeld en wel uit de viswinkel? Garnalen kwam wel in me op, maar.....garnalenplant. Nog nooit van gehoord. Laat staan dat ik van het bestaan af wist.
Vader is een heel eind weg. Na drie, vier keer lezen...tuurlijk, dat is een....
Gelukkig is m'n puzzelmaatje Ali goed bij de pinken, en samen komen we nog tot een redelijke score.

Bedankt Ali en Ida voor jullie bijdrage. Altijd fijn als bezoekers zelf ook met iets op de proppen komen.

Volgende week is het maart. En maartmaand is traditioneel dialectmaand of terwijl meertmoand, dialectmoand.
Net als voorgaande jaren gaan wij hier ook weer aandacht aan schenken. Heb jij leuke Groningse woorden? Worden die woorden tegenwoordig nog gebruikt of zijn ze van vervlogen tijden? Je kunt natuurlijk ook een mooi verhaal of gedicht in het Gronings voorlezen. Of wil je ons liever laten meezingen met Groningstalige liedjes? Het kan allemaal ien meertmoand, dialectmoand.
Ik ben nu al benieuwd wat voor moois er allemaal komt.

Tot volgende week.
Dag.

Spectaculaire spreeuwenshow

Het is nog maar dinsdag, en toch is het vandaag onze Noabersteedag. Een beetje onwennig loop ik deze ochtend naar dorpshuis Trefpunt. Zullen de bezoekers er aan denken dat we onze Noaberstee-ochtend hebben verschoven?
In het begin is de opkomst een beetje karig, maar al gauw schuiven er meer aan en wordt het uiteindelijk een gezellige boel.
Sommigen zien bij binnenkomst dat ik gevaarlijke capriolen uithaal. Ik sta bovenop een trap op het podium om een probleempje te verhelpen. Sommige bezoekers huiveren als ik met een been op de trap sta. "Wicht kiek toch oet." Wees gerust, het is goed afgelopen en het probleempje is opgelost.
Een volgend probleempje is niet op te lossen. Maar...geen man overboord.

Via de beamer had ik een filmpje willen laten zien van tienduizenden spreeuwen, maar dat wordt een kleiner beeld op de laptop. Via deze link is hun spectaculaire vliegshow te bekijken. (Op de foto staat een wit vlakje met een pijltje. Als je daarop klikt begint het filmpje, met eerst reclame en dan de vliegshow.) In december 2019 gaven spreeuwen een soortgelijke show boven Kardinge. De twee meiden noemen het net kunst. Nou, wat mij betreft is het kunst. Wat is de natuur toch schitterend.

Koffie, en dan vertel ik toch maar, dat ik de afgelopen week in overtreding ben geweest. 'k Ben gevolgd door twee politieagenten in een 'gewone' personenauto.
Braaf als ik altijd ben..hahaha...konden ze mij deze keer betrappen op het niet goed naleven van de verkeersregels. Dat maakten ze mij na de achtervolging duidelijk, op de parkeerplaats bij winkelcentrum Lewenborg. Terecht! Maar, deze middag kwam toch de aloude slogan 'De politie is je beste vriend' in me op. Ik kwam er met een waarschuwing vanaf. Ik ben eerst weer alert.

Dan lees ik nog een gedicht over de winkeltjes van vroeger. Helaas heb ik niet kunnen achterhalen wie het volledige gedicht heeft gemaakt.
Een klein gedeelte uit het gedicht:

Onder de teunbaank een vat mit stroop
Dat was allain mor los te koop.
En dij lepel te hanteern
Was een kunst, dat mos je leern

Ook gruin zaip zat ien n voatje
Noast sukkeloa, mit dat soldoatje.
Wait ie t nog? Joa, zeker woar
Sums din smuik het er zelfs noar.

Boven teunbaank, over n taauw
Vaaln en schurreldouken,
gries mit n raandje blaauw
En ook, keureg ienreegn
Tippuutjes om alles ien of te weegn.

Petreulie was d'r ook nait duur
Mor dat ston ien n vat ien schuur.
Mit n litermoat ging d'r vaaier kaan
net ien zo'n klipke mit toetje d'r aan.

Het maakt wat los, en bezoekers komen met mooie verhalen. Roelie had in haar Centrawinkel maar een hekel aan de vat met stroop. "Man, wat n geklieder om dat mit goud fersoun ien een bakje van de klant te kriegn."
We concluderen ook, dat sommige dingen vroeger helemaal nog niet zo gek waren. Veel produkten werden los verkocht. De klant nam zelf een bakje, pannetje, papieren zakje of 'klipke' mee. En in de winkel waren altijd nog de papieren tippuutjes. Nu zijn zelfs komkommers verpakt in plastic.
Trouwens, ken je die oude jute boodschappentassen nog? Of deze?

Tot volgende week woensdag.
Dag.

Fluitje van een cent

Ook vandoag ist nog roeg. Maar.....wel droog. Het is dus al beter dan de afgelopen dagen met, naast de storm Ciara, de vele regen-, hagel- en sneeuwbuien. Wat dat betreft gaat het de goede kant op, alhoewel. Voor komend weekend ligt storm Dennis al op de loer. Ach, met Dennis komt het wel goed denk ik. Het klinkt in ieder geval al lieflijker dan Ciara.

Na de koffie beginnen we aan onze spelletjesochtend. Voor klaverjassen is er een persoon te weinig en degene die rummikup mee zou nemen, is helaas niet aanwezig. Veel keuze is er dus niet in de spelletjes. Geen probleem, want met de meest favoriete spelletjes, sjoelen en keezen, vermaken we ons opperbest. Groepjes vormen zich automatisch. Voor de een blijft sjoelen favoriet, terwijl een ander zich voor het eerst waagt aan het gezelschapsspel keezen.
Keezen is een combinatie van mens-erger-je-niet en het kaartspel pesten. Je moet wel een beetje tactisch inzicht hebben, maar ook speelt geluk met de speelkaarten een belangrijke rol. Trouwens, je moet wel tegen een stootje kunnen, want het pestgehalte bij keezen is hoog. Zonder blikken of blozen floepen ze zomaar je pion van het bord. Loeders zijn het....hahaha.
Nee, neem dan de sjoelers. De toppers zijn bij toeval verdeeld over de drie sjoelbakken. Allen hebben hun positie ingenomen en de strijd kan beginnen. Met een rustige en tactische beweging worden de schijven, een voor een over de bak richting de vier openingen geschoven. Soms gaat ie erin, soms ook niet. En toch, als je vijftig jaar niet hebt gesjoeld, gaat het verrassend goed. Na twee beurten komen enkelen even buurten. Belangstellend naar wat de tegenpartij al heeft gegooid. Staan ze zelf nog bovenaan of moeten ze hun meerdere erkennen in de tegenpartij en moet er nog een tandje bij? Maar, er wordt niets prijs gegeven. Het gaat zelfs zover, dat de tegenpartij hun briefjes met scores bewaard onder de sjoelbak, of in de broekzak. Je ziet, ook onder de sjoelers heb je leutje loedertjes.....hahaha. Wie zich niets aantrekt van dit alles, is Elisabeth. Zij blijft een vrolijk deuntje fluiten en schuift de ene schijf na de andere over de bak. Welk liedje ze fluit, is me niet bekend. Dat sjoelen meer is dan een fluitje van een cent, bleek bij de uitslag. De top heeft ze niet gehaald, maar ze is ook zeker niet fluitend ten onder gegaan. Bij het sjoelen was Ali weer de topper. Gefeliciteerd Ali.
Gezien de tijd, is er bij keezen geen winnaar uit de bus gekomen.

De inloopochtend van volgende week hebben we verschoven naar dinsdagochtend 18 februari.

Tot dan.
Dag.

De Hunzezone

Deze Noabersteedag begint veelbelovend. Een blauwe lucht, windstil, en de zon schijnt al lekker. Door een beetje grondvorst, is het gras wit. Vogels vliegen al af en aan om te ontbijten. Koolmeesjes, pimpelmeesjes en een specht snoepen om de beurt uit een pot pindakaas. Mussen en roodborstjes hangen gezamenlijk aan een pindanetje. Op de grond eten duiven en fazanten hun buikje vol met allerlei lekkers. Merels, zanglijsters en winterkoninkjes zoeken hun ontbijt vandaag in een van de heesters. Soms worden ze gestoord door brutale eksters, kraaien en Vlaamse gaaien. Dikke donderstenen zijn dit.

Voor vanmorgen heb ik een PowerPoint presentatie gemaakt, met eigengemaakte foto's van de Hunzezone.
Het is een prachtig beschermd natuurgebied in het buurtschap Euvelgunne. Het ligt aan de oostkant van de stad Groningen en is ontstaan langs de oude rivier De Hunze. De Hunzezone slingert zich als een groene strook tussen de bedrijfsterreinen Eemspoort en Euvelgunne door. Een strook van ongeveer 1 kilometer lang en tussen de 100 en 200 meter breed. Hier, aan de Euvelgunnerweg, staat ook de boerderij van wijlen Thies Dijkhuis, de laatste boer van Euvelgunne. Hij boerde op de kop-rompboerderij Euvelgunnerheem.
Dat wij anno 2020 nog steeds kunnen genieten van de Hunzezone, hebben we te danken aan de tomeloze inzet van Thies Dijkhuis en zijn broer Teun. Thies maakte er zijn levenswerk van. Hij wilde niet meemaken dat het historisch gebied, waarop zijn familie generaties lang had geboerd, door de hongerige stad zou worden opgeslokt. En het is hen gelukt om dit prachtige natuurgebied, met boerderij Euvelgunnerheem, te behouden.
Na het overlijden van Thies Dijkhuis, 19 maart 2019, wordt het werk van 'de laatste boer van Euvelgunne' nu voortgezet door het Groninger Landschap.

Een paar foto's van de Hunzezone.
IMG_7998.JPG
IMG_8001.JPG

IMG_8008.JPG
IMG_8014.JPG

IMG_8017.JPG
Diekhoestertil

Tot volgende week woensdag bij de spelletjesochtend, met onder anderen sjoelen, keezen en rummikub.
De inloopochtend over 14 dagen, woensdagmorgen 19 februari, hebben we verschoven naar dinsdagmorgen 18 februari.

Dag.

Hopelijk geen gewoonte

Vanmorgen word ik om half zeven gewekt door m'n wekkerradio. Nu al uit bed? Ik druk de snooze knop in, en stel het begin van mijn dag nog even met een minuut of tien uit. Dan stap ik met mijn goede been uit bed. Vandaag is het Noabersteedag. Op dinsdag? Ja, deze week maken we op de woensdagochtend ruimte voor een andere activiteit in dorpshuis Trefpunt.
En een volgend berichtje met het verzoek om ruimte te maken, heb ik al binnen. Woensdagmorgen 19 februari. We bespreken nog wel even wat we gaan doen. Een weekje overslaan of weer verschuiven.
We hopen niet dat dit een gewoonte wordt. Het is nu eenmaal zo, dat de vaste bezoekers hun verplichtingen en afspraken al jaren rondom de woensdagochtend plannen. Woensdagochtend is Noaberstee-ochtend en verschuiven kost Noaberstee 'klanten'.
Vanmorgen is er dan ook duidelijk minder inloop.

Maar...niet getreurd, het is weer gezellig. Nieuwtjes worden weer doorgenomen en een enkele dorpsroddel wordt ontkracht.
Een van de bezoekers heeft afgelopen week een bezoek gebracht aan het Forum Groningen. Ja, we hebben al veel gehoord en gelezen over het Forum. Maar een uitstapje om het eens met eigen ogen te zien, slaat deze tachtigplusser niet af. "Leuk hoor. Een hele belevenis. We zijn zelfs op het dakterras geweest. Ik kan het niet vertellen, je moet het gewoon zien."
Nou, als ze bij het Forum nog een ambassadeur zoeken, weet ik er nog wel een. Leuk hoor.

Tijdens het typen van dit stukje kijk ik naar buiten. Voor het eerst dit winterseizoen trekt er een fikse sneeuwbui over. Dikke vlokken dwarrelen naar beneden, en het wordt zelfs een heel klein beetje wit. Mijn dag kan niet meer stuk. Prachtig vind ik dit. Ik zet m'n stoel voor het raam. Kijk naar buiten en...geniet!

Tot volgende week.
Dag.

Ontmoeten en bijpraten

Net als vele voorgaande dagen, begint de dag grauw en grijs. Het miezert zelfs een klein beetje. De winter is in geen velden of wegen te bekennen. Voor de echte winterliefhebber, zoals ik, is het afzien met dit weer. Wat mij betreft moet het weer toch wel bij het seizoen passen. En voorjaarstemperaturen passen nou eenmaal niet bij de winter. Maar....wie weet wat er nog in het vat zit.

Vanmorgen beginnen we met koffie en.....een heerlijke traktatie van Jan. Afgelopen week was hij jarig. Natuurlijk zingen we ook voor Jan uit volle borst het 'lang zal hij leven'. Bedankt voor je traktatie Jan.

Het is een ochtend van ontmoeten en bijpraten. En zo te horen is er veel om te vertellen. Natuurlijk krijg ik niet alles mee, maar dat het weer gezellig is, is wel duidelijk. We hebben ook een paar data geprikt voor onze vaste activiteiten, zoals Neutn schaitn, Paasbrunch en Kerstdiner. Jaja, dat duurt allemaal nog even, maar dan kan ik het alvast reserveren bij dorpshuis Trefpunt. Van beide kanten prettig dat we weten waar we aan toe zijn.

Aanstaande woensdagmorgen, 29 januari, kunnen we niet in de grote zaal.
In overleg is besloten om een dag eerder samen te komen.

Onze volgende Noaberstee-ochtend is DINSDAGmorgen 28 januari. Zelfde tijd, zelfde plaats.

Tot volgende week DINSDAGochtend.

Dag.

Team Will en Cayen

Vanmorgen hebben een groot aantal dorpsgenoten de weg naar dorpshuis Trefpunt weer weten te vinden. Trouwe bezoekers van Noaberstee, maar ook dorpsgenoten die interesse hebben in het onderwerp van vanmorgen. Een lezing over hulphonden.

Maar, net als iedere woensdagochtend, beginnen we natuurlijk met koffie/thee. Tussendoor wordt er gezellig gekletst en schenken we even aandacht aan de film 'Liek achter de badde' die voor 21 februari op de rol staat.
Dan, rond een uur of half elf, komt onze gast Will Boddeus binnen. Ze is niet alleen. Will zit wegens gezondheidsproblemen in een elektrische rolstoel, en heeft haar hulphond Cayen bij haar. Om direct maar met de deur in huis te vallen, laat Will ons zien hoe Cayen haar helpt om haar jas uit te trekken. En dan is er ook voor Will koffie, een bakje met water voor Cayen, en een woord van welkom.

Tweeduizendtwintig

Allereerst de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Wat de dag van morgen ons brengt weten we niet, en 2020 is nog een grote verrassing. Ik hoop dat we het nieuwe jaar vol liefde, hoop en vertrouwen tegemoet kunnen gaan. Dat we er samen in goede gezondheid weer een prachtig Noaberstee jaar van kunnen maken. Een jaar met gezellige ochtenden, waardevolle ontmoetingen, lekkere etentjes en mooie uitstapjes.

Vanmorgen is onze eerste inloopochtend van het nieuwe jaar. Een enkeling was helaas verhindert, maar de meeste trouwe bezoekers hebben de weg naar dorpshuis Trefpunt weer gevonden. Wat een mooie opkomst. Fijn om samen het nieuwe jaar te beginnen.
Eerst maar een kopje koffie/thee. En op zo'n eerste bijeenkomst in het nieuwe jaar mogen de echte Vegter's rolletjes natuurlijk niet ontbreken. Hmmm, lekker.
Ja, wel met slagroom.

De eerste inloopochtend in het nieuwe jaar doe ik altijd verslag van onze Noaberstee kas. Dat doe ik deze ochtend ook.
Als iedereen is voorzien van mijn financieel overzicht, lopen we alle posten stuk voor stuk bijlangs en geef ik commentaar en uitleg.
De aanwezigen zijn dik tevreden en met het positieve saldo is men erg content.
De kas is gecontroleerd door Trijn (van der Meulen) en Ali en zij hebben alles in goede orde bevonden. Ik ontvang applaus voor mijn inzet en het goed beheren van de kas.
Hartelijk dank hiervoor en voor het vertrouwen.

Hierna worden nog enkele zaken besproken aangaande dorpshuis Trefpunt. Het bestuur van dorpshuis Trefpunt heb ik inmiddels op de hoogte gebracht.

We hebben ook nog even gesproken over plannen voor onze zomeruitstapjes. Ja, dat duurt nog even, maar toch. Die uitstapjes komen niet zomaar uit de lucht vallen. Voor we in de auto zitten moet er best wel het een en ander gebeuren. Dat is helemaal niet erg. Maar als we nu al weten wat we willen, hebben we ook meer tijd om er mee aan de slag tegaan. Ook voor het komend zomersseizoen komt dat weer haldaal goud.

Volgende week geeft mevrouw Will Boddeus, met haar hond, een lezing over hulphonden. Mevrouw Boddeus is vertrouwenspersoon bij Stichting Personal Service Dogs en komt er graag over vertellen. De lezing begint rond elf uur. Pin me er niet helemaal op vast, maar de lezing duurt ongeveer een uur.
Normaal gesproken stoppen we altijd rond half twaalf, maar volgende week gaan we dus langer door.

Ben je nou geen vaste bezoeker van Noaberstee, maar heb je wel interesse voor deze lezing? Schroom niet en stap deze ochtend gewoon binnen. Vanaf negen uur hebben we de koffie klaar. Je bent van harte welkom. Consumpties zijn voor eigen rekening en ach, misschien heb je nog een kleine bijdrage voor de stichting.

Tot volgende week.
Dag.

Dank aan onze TOPkoks Clara en Dorien

Vanmorgen is onze laatste bijeenkomst van 2019.
Net als voorgaande jaren, sluiten we het jaar af met een kerstdiner.

Met alle lichtjes ziet de zaal er gezellig uit. De langgerekte tafel is al gereed voor het kerstdiner. Maar voor we daar aanschuiven, drinken we eerst koffie. Natuurlijk ontbreken de kerstkranjes en chocolaatjes niet. Dat hoort er toch een beetje bij, niet waar.
En omdat Sybolt en Trijn vandaag zoveel jaar zijn getrouwd, trakteren zij ons ook nog op iets lekkers. Wat een verwennerij allemaal. Dankjewel.

We zitten een week voor kerst.
Anders dan bij andere feesten, kennen de meeste mensen de betekenis van kerst. Maar we beleven kerst, ieder op onze eigen manier. De een omarmt de geboorte van Jezus, terwijl een ander er niet in kan of wil geloven. De een gaat naar de kerk om samen de geboorte van Jezus te vieren, terwijl een ander liever gaat uitslapen, dromend over een witte kerst of wegzwijmelt bij Flappie, de kersthit van Youp van 't Hek.
Voor sommigen zijn het niet meer dan twee vrije dagen. Anderen genieten van het lekkere eten, het gezellige, het huiselijke, al dan niet met familie, vrienden of kerstboom. Ieder heeft zijn eigen gedachte over, en beleving van kerst. En dat is bij Noaberstee niet anders. En dat gaat prima samen!

Vanmorgen lees ik nog het gedicht, Als de liefde niet bestond, van Toon Hermans, en we luisteren naar verschillende uitvoeringen van Stille nacht, heilige nacht.
Andre Rieu
Interkerkelijk mannenkoor Drachten
The King's singers

En nee, Flappie ontbreekt deze ochtend ook niet, evenals The Rose van de King's Singers.

Rond half twaalf stap ik in de auto en rij naar onze topkoks Clara en Dorien. Als ik aan kom rijden staat de deur al open en heerlijke geuren komen me tegemoet. Beide dames hebben alles onder controle en hebben er zichtbaar zin in. Ik voer uit, wat me liefdevol wordt opgedragen. Eerst even met de auto naar Alwia. Ik parkeer mien auto bie klapke. Bij Alwia halen we twee warm gevulde ovenschalen. Bedankt Alwia! Dan, hup naar Theo en Evelien. Zij komen al met ieder een warm gevulde ovenschaal bij de deur. Bedankt Theo en Evelien! Ja, voor al het lekkers hebben onze koks ovens te kort. Gelukkig zijn er dan nog altijd hulpvaardige dorpsgenoten.
Als ook alle gevulde potten, pannen en schalen uit Clara haar keuken in de auto staan, rij ik naar Trefpunt, uitladen......

Alles staat gereed voor ons kersdiner, we kunnen aan tafel.
Als ieders glas is gevuld, open ik (Janna) ons diner met een woord van welkom en in het bijzonder aan onze topkoks Clara en Dorien. Na een moment van stilte vertelt Dorien dat dit de laatste keer is dat zij samen met Clara ons kerstdiner heeft gemaakt. Dat ze het altijd met heel veel plezier heeft gedaan en het vandaag graag wil afsluiten.
Daar hebben we alle begrip voor Dorien.

We beginnen ons driegangendiner met soep. Dorien vertelt wat ze voor ons hebben gemaakt, en samen met Clara gaat ze het uitserveren.
Na de heerlijke soep, volgt ons hoofdgerecht. Het ziet er allemaal weer even lekker uit. We scheppen zelf op en nemen hier een beetje van en daar een schepje van. Warme groenten, lasagne, salades en ook dit jaar ontbreken de stoofpeertjes, gehaktballen en houthakkerssteak niet. Dit is weer smullen hoor. Wat een werk hebben de dames er weer van gehad. En dit is nog niet alles. Ze hebben ook nog een heerlijk toetje voor ons.
Het was allemaal weer geweldig!

Namens alle aanwezigen bedank ik Clara en Dorien voor al het werk en het bereiden van deze heerlijke kerstdiner. Als dank overhandig ik hen een kleine attentie. Voor Dorien was dit de laatste keer. Nogmaals hartelijk dank voor al de jaren dat je samen met Clara het kerstdiner voor ons hebt bereid.
Het ga je goed Dorien.
En zo komt er een einde aan een erg gezellige en smaakvolle ochtend.

IMG_8057.JPG
Onze TOPkoks Clara en Dorien
IMG_8058.JPG
IMG_8061.JPG

We hebben nu even vakantie. We vieren kerst, oud en nieuw, en dan hopen we elkaar woensdagmorgen 8 januari weer te ontmoeten bie Noaberstee in dorpshuis Trefpunt.

Bezoekers van Noaberstee wensen je fijne kerstdagen en alle goeds voor het nieuwe jaar.

Dag.

Nagenieten van zomeruitstapjes

Na de harde wind en regen van gisteravond is het vanmorgen droog en rustig weer. Ja, het is fris, en sommigen noemen het koud, maar voor de tijd van het jaar is het prima weer.

Zoals gewoonlijk, beginnen we met een kopje koffie. Vanmorgen met een heerlijke traktatie van Harmien, omdat ze jarig is geweest. Natuurlijk zingen we ook voor haar het 'lang zal ze leven'. Bedankt voor je traktatie Harmien.

In deze donkere dagen voor kerst, gaan we vanochtend even terug naar afgelopen zomer. Net als de afgelopen jaren hebben we ook dit jaar weer drie zomeruitstapjes gemaakt. Tijdens de voorbereiding en op de dag zelf, maak ik vaak foto's. Jaarlijks maak ik van al die foto's een PowerPoint-presentatie. Dit jaar heeft men er even op moeten wachten, maar....vanmorgen is het eindelijk zo ver. Laptop en beamer heb ik klaar staan en daar gaan we. Even nagenieten van drie prachtige uitstapjes.
Leuk, om aan de hand van foto's onze uitstapjes nog even te herbeleven. En natuurlijk ook fijn om nogmaals de positieve reacties over de uitstapjes te horen.

Wil je nog een verslagje lezen van onze zomeruitstapjes? Dan kun je hier klikken.

Volgende week is ons kerstdiner. Net als voorgaande jaren zijn Clara en Dorien druk met de voorbereidingen. Ze gaan ons vast en zeker weer iets lekkers voorschotelen. Ik heb er alle vertrouwen in dat dit weer helemaal goed komt.

Tot volgende week.
Dag.

Een dag met een gouden randje

In dorpshuis Trefpunt hebben we de tafels en stoelen klaargezet voor onze inloopochtend. Altijd mooi dat Andries en/of Hans ook al vroeg van de partij zijn. Vele handen maken licht werk.

Tegen tienen beginnen we met koffie en......jawel, een heerlijke traktatie van Ida. Afgelopen week waren Ida en haar man Willem, 50 jaar getrouwd. Een feestdag met een gouden randje. Bedankt voor de traktatie en we wensen jullie samen nog heel veel mooie jaren.
Trouwens, vroeger wist iedereen in het dorp als er een stel 50 jaar of meer getrouwd was. De burgemeester kwam langs en het plaatselijke muziekkorps Juliana, bracht een serenade. Maar anno 2019, niets meer van dit alles. Misschien als je straks 75 jaar getrouwd bent ofzo....hahaha

Dan is het tijd voor BINGO.
Trijn Oudman heeft weer leuke prijsjes gekocht. En speciaal voor mij, heeft Sinterklaas een aardigheidje meegegeven. Het zit in een leuk geschenktasje. Maar wat erin zit? Nog geen idee. Ik mag het pas openen na alle BINGOrondes.
Kaartjes en pennen worden uitgedeeld. Iedereen zit er klaar voor. Daar gaan we. 4, 68 ,43, 17, 5, 51........BINGO! Ida gaat er met het eerste prijsje vandoor. In de volgende rondes zijn Dora, Jan, Ali en Albert de gelukkigen. Sommigen zelfs twee keer.
Het zit erop. Nee, toch niet. Ik mag mijn kadootje nog uitpakken. Ach, wat leuk. Een mooi schaaltje met Sinterklaas chocolaatjes. Lekker hoor. Dankjewel Sinterklaas.

Ik wens jullie allemaal een mooie en gezellige Sinterklaasavond.

Tot volgende week. Aan de hand van foto's op het groot scherm, gaan we dan nagenieten van onze drie zomeruitstapjes.
Dag.

Agenda
september 2020
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19
20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        
oktober 2020
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
Binnenkort in Thesinge
22 september 2020
Duo MjaMera in de Kloosterkerk

Op dinsdagmiddag 22 september om 16.00 uur en op zondagmiddag 11 oktober om 14.30 en 16.00 uur speelt het duo MjaMera in de Kloosterkerk.

MajMera brengt muziek van weemoed, verdriet ....maar ook vriendschap en vreugde, van klassiek tot klezmer.

De toegang tot een concert bedraagt 7.50 euro (tot 17 jaar 5 euro). I.v.m. de regels van het RIVM is reserveren via info@mjamera.nl verplicht.

Meer informatie over MjaMera is te vinden op www.mjamera.nl

Foto van de maand
Koos-juni-2020-web.jpg

privacy

contact

facebook

nieuws

agenda