Op deze vroege Noaberstee ochtend schijnt de zon al volop. Wat het weer betreft belooft het weer een prachtige dag te worden.
Dat het niet voor iedereen een prachtige dag is, blijkt uit de afwezigheid van een tweetal vaste bezoekers. Wegens ziekte kunnen ze vanmorgen niet aanwezig zijn. We wensen hen van harte beterschap.

Eind april vierde Joke haar verjaardag en daarom trakteert ze ons op iets lekkers voor bij de koffie. Dit is echt weer smullen hoor. Dankjewel Joke. Natuurlijk hebben we ook voor haar 'lang zal ze leven' gezongen. Hieperdepiep hoera!
Deze ochtend word ik verrast door de bezoekers. Omdat ik ook jarig ben geweest, ontvang ik een prachtige kaart en een attentie. Het is een uitzondering op onze regel, maar wordt door mij zeer gewaardeerd. Nogmaals hartelijk dank! En eh........volgende week krijgen jullie een traktatie van mij hoor.

Vandaag 4 mei, Nationale Herdenking.
Er komen gesprekken over herinneringen aan de oorlogstijd. De tijd dat je nog kind was. Dat men 's avonds na acht uur niet meer op straat mocht. Dat de zwarte gordijnen goed gesloten moesten worden, zodat er geen enkel straaltje licht meer door kon. Herinneringen aan de tijd dat landgenoten van elders, bij jullie op de boerderij kwamen om voedsel te halen. Honger hebben jullie gelukkig nooit geleden en van een gaarkeuken hebben jullie nooit gebruik hoeven maken. Herinneringen aan distributiebonnen en het zelf maken van boter. Herinneringen.......

Ik wil hier graag afsluiten met het gedicht van P. van Loon, een vriend van onze dorpsgenoot Hendrik Ridder.

Ik kan die ogen niet vergeten
waarmede hij die laatste dag
toen hij de dood reeds heeft geweten
mij in mijn angstig ogen zag
Hij staat er met geboeide handen
en bloedloos is zijn witgezicht
de striemen op zijn leden branden
maar in zijn ogenglans een licht
Ze hebben hem te hard geslagen
zijn lichaam is een wrede wond
hij heeft het zonder klacht gedragen
een glimlach zweeft er om zijn mond
God zelf heeft hem de kracht gegeven
te dragen dit ondraaglijk leed
mem boven smachten uitgeheven
zodat het hem geen pijn meer deed
Ik kan die ogen niet vergeten
waarmede hij die donkere dag
toen hij zijn einde heeft geweten
mij troostte met zijn stille lach

P. van Loon

Via deze link kan, als digitaal eerbetoon, een bloemetje worden geplaatst ter nagedachtenis aan Hendrik Ridder.

Wat mogen we blij en dankbaar zijn dat we hier in Thesinge, al 71 jaar in vrijheid mogen en kunnen leven! En dat vieren we morgen, 5 mei.

Tot volgende week.
Dag.